أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني

391

تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )

ايشان را از آن زجر كردند از آن باز ناستادند با ايشان جهاد كردند سه بار جبّاران غالب شدند مؤمنان را هزيمت كردند و بسيارى را بكشتند گفتند : اگر ديگر بار قتال كنيم از ما كسى نماند تدبير آنست كه اين زمين بايشان رها كنيم و هر يكى در كوهى و غارى بعبادت مشغول شويم تا آنكه محمّد آخر الزّمان كه عيسى ما را به او بشارت داده است بيرون آيد ايشان برفتند و مدّتى بر اين بودند چون مدّت بر آمد و وقت ظهور من كه محمّدم در آمد بعضى از ايشان ايمان آوردند به من و بعضى ايمان نياوردند و كافر شدند اين آنست كه خداى تعالى گفت : [ فَما رَعَوْها حَقَّ رِعايَتِها ] نگاه نداشتند رهبانيّت را حقّ نگاه داشتن به آنكه به من ايمان نياوردند و رهبانيّت براى آن اختيار كرده بودند تا ايمان آورند به من چون روزگار مرا دريابند ، رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : لا رهبانيّة فى الاسلام ؛ رهبانيّت نيست در اسلام ، و رهبانيّت امّت من هجرت است و جهاد ، و نماز ، و روزه ، و حجّ و عمره ، و تكبير كردن بر بالاها و پشته‌ها خداى را [ فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا ] خداى تعالى گفت : ما داديم از ايشان آنان را كه ايمان آوردند بمحمّد مزد ايشان و ثواب ايشان و بسيارى از ايشان از فرمان خداى تعالى بيرون آمدند چون بمحمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايمان نياوردند . [ سوره الحديد ( 57 ) : آيات 28 تا 29 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 28 ) لِئَلاَّ يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ أَلاَّ يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ أَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 29 ) اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد بعيسى بن مريم از خداى تعالى بترسيد و ايمان آريد بمحمّد كه رسول اوست تا خداى تعالى بدهد شما را دو نصيب از رحمت و ثواب خويش يكى براى ايمان شما بعيسى و ديگرى براى ايمان بمحمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و براى شما نورى پديد كند كه به آن نور از ظلمت و تاريكى جهل بيرون آئيد به آن نور رويد و با وى باشيد يعنى قرآن كه در او بيان حلال و حرام و شرايع و احكام است و بيامرزد شما را از گناهان گذشته و به آن مؤاخذه نكند و خداى تعالى آمرزنده و مهربان است . در تفسير اهل البيت عليهم السّلام آمده است كه مراد به [ كِفْلَيْنِ ] حسن و حسين است